فرزند خوب ساختنی است نه داشتنی!
وبلاگ آموزشی و اطلاع رسانی کودک و خانواده( child and family)تنظیم: امین میرموسوی(کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی) عضو سازمان نظام روانشناسی و مشاوره
counseling and guidance, M.A
امین میرموسوی
روزهای امتحان دانش آموزان کم کم آغازمی شود؛ و پس از آن یک تابستان گرم روزهای بلند، بی حوصلگی ما با این بچه هایی که همان بهتر بنشیند پای کامپیوتر یا سی دی های خارجی، بازی کنند و کاری به ما نداشته باشند.! اگر پدر بزرگ و مادر بزرگ و خاله و دایی و عمو زحمت مراقبت این بچه ها را بکشند که دیگر عالی است.در این بین مسافرت هم ،کمی به گذرِ سریع تر زمان و روزهای گرم تابستان کمک می کند. برای ما- منظور شخص خودم، وبلاگ نویس - فصل ثبت نام دانش آموزان فرا رسید. ثبت نام که انجام شود خیال خانواده ها آسوده می شود . « بچه جان برو هر کاری دلت می خواد بکن فقط موقع ثبت نام حواستو جمع کن که سوتی ندی! پدر و مادرتو ضایع نکن که این روانشناسه که می بینی اینجا نشسته منتظر یه سوتی از توست تا ثبت نامت نکنه و حالا بگرد و مدرسه پیدا کن؛ پس حواستو به سوال هایی که می پرسه جمع کن، درست جواب بدی.مودب باش؛ اگه گفت نقاشی بکش ، خوشگل بکشی یادت باشه چی گفتم؛ حرصمو در نیاری که سر کارت با همون بابای بداخلاقته. این عبارت آشناست ؛کاش همه والدین زمان ثبت نام کمی حساب می بردند. از روانشناس، مدیر و هر کسی که با یه نگاه و شاید کمی دقیق شدن روی خانواده به برخی مسائل پی می برد. امیدواریم روزی برسد که در مدارس همین کاری که ما انجام می دهیم که فقط به این منظور نیست سنگ جلو پای والدین بگذاریم بلکه هدف تحلیل ویژگی های بچه هاست و این که پیش از ورود به مدرسه بدانند فرزندان شان چه توانایی هایی دارند و چه محدودیت هایی؟ و اگر مشکلاتی به خصوص در مورد پسرها هست ، چه طور می شود روی نقاط ضعف آنها کار کرد؟ تقاضا دارم کمی جدی بگیرید....! یکی از مشکلاتی که به گاه خانواده ها به آن آگاه نیستند به ویژه در مورد کودکانی که در بدو ورود به پایه اول ابتدایی هستند مساله فقدان تمرکز است(در این جا منظورم نشانگان جدی به شکل اختلال است). در ارزیابی های اولیه به هنگام ثبت نام،گاه متوجه می شویم کودک توانایی لازم را برای پاسخ دادن متوالی به یک فعالیت پیوسته و مکرر را ندارد.یعنی فرایندی که نیاز به توجه مداوم (sustained attention) دارد. چنین کودکی که در همان چند دقیقه نخست باید از او به طور مکرر خواست تا دقت کند، چطور می تواند بدون چند جلسه درمان و آموزش بر سر کلاس حاضر شود؟ و یا می بینم که کودک حتی توانایی پاسخ دهی به محرک های مشخصِ بینایی ، شنوایی که به عنوان درمانگر در جلسه مشاوره پیش از ثبت نام ارئه می کنم ، ندارد.این یعنی توجه متمرکز(focused attention) که قطعا وی را در طول آموزش مدرسه دچار مشکل می کند. در چنین شرایطی است که آموزگار از این که کودک بیش فعال است شکایت می کند و حال در میانه سال تحصیلی خانواده باید برای بررسی بالینی اقدام کنند . در حالی که والدین ،خود گرفتار شغل و فرزندان دیگر مسائل مختلف و در نتیجه کمبود وقت هستند. پس اولیای گرامی دقت نمایند اگر در همان ابتدای ثبت نام برنامه هایی برای ارزیابی گذاشته می شود تصور نکنند قرار است به هوش فرزندشان توهین شود، مورد ارزیابی هوشی قرار بگیرند تا بهترین ها گلچین شوند. لطفا این باور را دور بریزید. بلکه هدف آگاهی دادن به والدین از مسائل رفتاری و آموزشی است که حتی به ظرافت از نقاشی های کودکان و سایر ارزیابی ها استخراج می شود. یک انتقاد دیگر که به خانواده ها وارد است این که متاسفانه تا ما نتیجه کارمان را در زمان ثبت نام به خانواده نگوییم ، لب به سخن نمی گشایند و خود چیزی نمی گویند و اگر در طول سال تحصیلی به اطلاع خانواده برسانیم، برخی، نه همه ، متوقعانه می پرسند حالا چه کنیم؟ معلم شما خوب نیست و بسیاری توجیه های دیگر. در پایان لازم به تاکید مجدد است که هدف از نوشتار فوق این است که فصل تابستان را برای شناخت مسائل کودک خود از دست ندهید ، اگر مدارس ما به این موضوع درابتدای سال جدی بنگرند، هم از مشکلات آموزشی کودکان در طول سال تحصیلی کاسته می شود و هم از زمان معلم که مکرر صرف تذکر دادن نمی گردد و هم شکایت معاونین مدرسه و احضار والدین برای پی گیری وضعیت فرزندشان کاهش می یابد.
- آخرین ویرایش:شنبه 30 اردیبهشت 1391
صدای مشاور برای ساکنان تهران:
- آخرین ویرایش:جمعه 22 اردیبهشت 1391
نوشته :
امین میرموسوی صدای مشاور : 9092301285 بین کودک یا حتی نوجوانی که دچار اختلال کم توجهی ADDاست با کودک یا نوجوانی که صرفا به خاطر برخی ویژگی های فردی و آموزشی دچار کم دقتی است و از تمرکز ضعیفی برخوردار است، تفاوت وجود دارد و همان طور که هر کودک پرجنب و جوشی بیش فعال نیست هر کودک یا نوجوان با سطح دقت پایین،دچار اختلال کم توجهی نیست(ADD). در حالی که غالبا خانواده ها با نگرانی به این موضوع می پردازند در ادامه امیدواریم از نگران شما قدری کاسته شود. اگر مطالب پیشین ما را در وبلاگ یا سایت تربیت تحت عنوان «باز هم حواس پرتی» و سایر مطالب وابسته مطالعه کرده باشید می دانید که علایم آن مدتی می بایست در عملکرد فرد آشکار باشد و صرفا نمی توان به اصطلاح های رایج تحت عنوان "حافظه ضعیف"و" فراموشیِ" فرزندان در سن کودکی و نوجوانی بسنده کرد. با دیگر به مرور علایم ADD می پردازیم :
-حواس پرتی خیلی سریع و عدم توانایی در گوش دادن و توجه. -صحبت کردن بیش از حد . -دشواری در به پایان رساندن وظایف محوله. -نیاز به حرکت به طور مداوم و بی قراری. -مشکل داشتن در حفظ توجه هنگام یادگیری یا انجام تکلیف. -جا گذاشتن چیزهایی که برای انجام تکالیف و کارها ضروری هستند ( برای مثال فراموش کردن اسباب بازی ها، مداد ، خودکار، کتاب، هر چیز لازم دیگر). -پرت شدن حواس توسط محرک های فرعی، به خصوص هنگام یادگیری و نیاز به جلب توجه کودک به طور مکرر.
این که به گفته والدین فرزندان ما درس می خوانند اما فراموش می کنند یکی از علایم "مشکل حفظ و نگهداری توجههنگام یادگیری یا انجام تکلیف "است لذا" نگهداری"در این بحث و میزانِ نگهداری چه به لحاظ مدت زمان و چه به لحاظ مقدار مطلب اهمیت دارد. شاید در نظر بسیاری، اغلب ما و بچه های ما این مساله را داشته باشند حتی ما بزرگترها؛ اما لزوما به معنی اختلال نیست، آنچه که از نگرانی والدین مشخص است تصور آنها ظهور یک مشکل بسیار جدی است که شدیدا آنها را نگران می کندکه قاعدتا می بایست علایم بیشتری داشته باشد. در مورد نشانه ای دیگر "جا گذاشتن وسایل تحریر یا وسائل شخصی" نیز می تواند یکی از ویژگی های ما بزرگسالان هم باشد که گاهی در طول روز برای مان پیش می آید و برای کودکان و نوجوانان نیز. امروزه مغز ما وظایف چندگانه ای برای عکس العمل نشان دادن بر عهده داردکه لزوما همزمانی توجه به هدف ها موفقیت آمیز نیست، چه رسد به مغز کودکان ما که نسبت به گذشته اشتهای سیری ناپذیری به واکنش نشان دادن به محرک ها (بازی های کامپیوتری ،سی دی ها،.....)پیدا کرده است!! "نیاز به حرکت مداوم و بی قراری" در علایم فوق الذکر مهم است به ویژه اگر تصور شود بی قراری در کودک یا نوجوان شدید است و غالبا با نشانه های دیگر(ناخن جویدن و ...) همراه است و یا اگر موجب پراکندگی حواس از موضوعی به موضوعی دیگر شود( پرش فکر). در مطلب« برنامه ای هدفمند برای تمرکز حواس، نیاز کودکان امروز» که توصیه می شود آن را در وبلاگ مطالعه نمایید به چند شکل توجه پرداخته شده که به اختصار عبارت است از :
«توجه تقسیم شده» که مهارت بالاتری است و با تمرین و تکرار و آموزش و درمان های چندجانبه و حتی آموزش های تکنولوژیک تقویت می شود. اما چهار مورد دیگر ، مهارت هایی است که نیاز کودکان و نوجوانان برای رشد و پیشرفت تحصیلی آنان است و ضعف در هر یک به خصوص با دارا بودن علایم فوق برای مدتی، می تواند حائز اهیمت باشد و نیاز است خانواده برای آموزش و در صورت لزوم درمان اقدام نماید. بنابراین اگر همه علایم موجود در مشکل کم توجهی در یک فرد وجود داشته باشد و باعث افت قابل ملاحظه تحصیلی فرد شده باشد ،تازه اگر تصور کنیم با مسائلی همچون اضطراب هم پوشی ندارد، آن موقع بهتر می توان در مورد ADDقضاوت کرد. هر گونه استفاده از مطالب این وبلاگ منوط به اجازه وبلاگ نویس می باشد. و با درج مشخصات مدیر وبلاگ و شماره صدای مشاور بلامانع است.
- آخرین ویرایش:چهارشنبه 13 اردیبهشت 1391
با درود توجه.........توجه کاربرانی که سوالی را در مورد فرزند خود طرح می کنند و فقط آدرس ایمیل برای تماس می گذارند، دقت نمایند آدرس ایمیلی که می دهند معتبر باشد. در حال حاضر برخی کاربران سوالاتی را طرح می کنند و آدرسی که برای دریافت پاسخ می گذارند معتبر نیست و ممکن است تصور شود ما بی پاسخ گذاشته ایم .همچون کاربر محترمی که در مورد مساله سوگ و فقدان مادر و در ک موضوع مرگ برای یک کودک سه ساله سوالی طرح کرده اند ولی ایمیلی گذاشته اند که اشتباه است. لذا کاربران گرامی برای دریافت پاسخ خود حد اکثر 24 ساعت بعد از طریق فرم تماس با مدیر پی گیری کنند یا اگر آدرس ایمیلی ندارند در سایت تربیت سوال خود را طرح کنند. کاربران تهرانی از صدای مشاور می توانند استفاده نمایند: 9092301285
- آخرین ویرایش:-
با درود و تبریک بهار نو به کاربران محترم سایت دانش پیشرو به بهره برداری رسید و اکنون کاربران می توانند در زمانی که مشاور سایت آن لاین است از خدمات راهنمایی آنلان بهره ببرند. با عضویت در دانش پیشرو علاوه بر برخوردار شدن از زمان اختصاصی ویژه شما برای راهنمایی آن لاین در فعالیت های خیرخواهانه سایت مشارکت می نمایید. 
- آخرین ویرایش:شنبه 12 فروردین 1391
ترجمه و بازنویسی: امین میرموسوی
راهی شدن با کودکی که نشانه های اختلال بیش فعالی و کم توجهی(ADHD) دارد می تواند آرامش مسافرت را به چالش بکشد، فرودگاه ،جاده، رانندگی طولانی، اتاق های کوچک هتل، ترافیک های ایام تعطیلات می تواند نظم را که برای آموزش آن به این قبیل بچه ها مدت ها زحمت کشیدیم متزلزل کند. به هر حال این شرایط می تواند به کج خلقی، گریه و آشفتگی در رفتار و لج بازی ها و نافرمانی ها منجر شود که معمولا مسافرت را برای اعضای خانواده دشوار می سازد. بهترین روش برای این که این چند روز سفر صرفا تحمل نشود بلکه به خوبی سپری شود ، چه می تواند باشد؟ در این جا به چند پیشنهاد می پردازیم که به نیازهای خاص فرزند شما در طول سفر توجه دارد. آمادگی فکری برای فرزندتان: -هیجان زده نکنید؛ کودک خود را برای یک سفر یک هفته ای به خارج از شهر یا کشور هیجان زده نکنید. به خصوص منظورم مطلع شدن بچه ها از یک برنامه سفر مهیج در زمانی که هنوز مدرسه ها تعطیل نشده است و او باید متمرکز درس باشد. بلکه با نزدیک شدن به ایام سفر با علامت گذاری روی تقویم فرزندتان را برای سفر پیش رو آماده سازید و او را از یک دورنمایی از برنامه های سفر و روتین ها آگاه سازید. فعالیت هایی که او دوست دارد در زمان تنهایی هنگام سفر( مثل نشستن روی صندلی ماشین که نمی تواند چندان با پدرش حین رانندگی صحبت کند) انجام دهد و برایش لذت بخش است را از او دریغ نکنید. مشخصا سوال کنید. او دوست دارد چه کارهایی در طول سفر انجام دهد، زمینه را بررسی کنید و حتی بپرسید او دوست دارد برنامه هایش به چه شکل اجرا شود. این مساله به غیر از این که کمک می کند تا او زمینه های علاقه مندی خود را فراهم کند به شما کمک می کند مرزهای رفتارهای نابهنجار و ممنوعِ او را پیدا کنید و انتظارات خود را بازگو کنید ، با او صحبت کنید ، او را آگاه سازید و بر سر آن به توافق برسید. همراه داشتن وسایل مورد علاقه خواب در بسترهای مختلف که ویژگی خاص سفر است، برای فرزند شما که دارای نشانه هایADHD می باشد مناسب نیست. می دانیم که تغییرات زیادی می تواند در سفر برای فرزند شما پیش بیاید زمان خواب او تغییر می کند. از طرفی در نظر گرفتن تفاوت ساعت شبانه روزی اگر خارج از کشور باشید مهم است. بنابراین نمی توان دقیقا برنامه های تربیتی را اجرا کرد ؛ باید این شرایط سهل شود برخی بچه ها عادت دارند اسباب بازی هایی را از منزل با خود به همراه آورند. گاه یک وسیله ساده تا مدت ها او را مشغول می کند چرا که با آن مانوس و راحت است، حتی یک همچنین وسایلی را در چمدان بسته بندی نکنید، بگذارید داخل ماشین دستش باشد حتی موقع خواب، او احساس راحتی خواهد کرد و با آرامش بیشتری می خوابد. اجتناب از خستگی: نشانه های بیش فعالی اغلب زمانی که کودک خواب کافی ندارد تشدید می شود تلاش برای برقراری خواب منظم برای تحت کنترل نگه داشتن بد تربن علایم ADHD ضروری است. پیشنهاد می شود کودکان را تشویق به استراحت های نیمروز کنید . گاهی مشورت با پزشک برای آگاهی از این که آیا صلاح است داروی مورد نیازش(ریتالین یا ریسپریدون) را اگر در زمان مدرسه صبح زود مصرف می کرده اما اکنون کمی دیرتر مصرف کند و همین طور مصرف همین میزان برای بعد از ظهر کمی دیرتر انجام شود، می تواند شرایط را برای آرامش در طول سفر بیشتر فراهم کند یا خیر؟ اعمال قواعد رفتاری مشابه در جاده : اطمینان حاصل کنید که فرزندتان می داند مسافرت پیش رو به این معنی نیست که او می تواند رفتارهای اشتباه را بدون پیامد تجربه کند ؛ و قواعد مختص به خانه است. لگد زدن به برادر کوچکتر، بی توجهی به شما زمانی که او را برای کاری صدا می کنید به عبارتی خود را به نشنیدن زدن، نافرمانی اگر چه تغییرات رفتاری بچه ها در زمان مسافرت همواره یکی از دغدغه های خانواده ها است اما می بایست ثبات برنامه های رفتاری شما را در چه در زمان مسافرت و چه در منزل بداند. رعایت این موارد و گرفتن راهنمایی از روانشناسان، پیش از سفر از این رو الزامی است که شرایط بازگشت مجدد کودک به مدرسه بعد از تعطیلات برای معلمان و به طور کلی کادر مدرسه آسان شود زیرا همکاران من در مدرسه و در بحث تعلیم و تربیت به خوبی به رفتارهای کودکان پس از گذراندن تعطیلات واقفند. از این رو امیدواریم کودکان شما این ایام را با لذت توام با مقررات سپری کنند . هر گونه استفاده از مطالب این وبلاگ منوط به اجازه وبلاگ نویس می باشد. و با درج مشخصات و منبع( وبلاگ) و لینک به وبلاگ بلامانع است.
- آخرین ویرایش:جمعه 26 اسفند 1390
برای فرزندان مون بیشتر از هر اسباببازی دیگهای بادكنك بخریم. مهمتر از همه بهش یاد میده كه وقتی چیزی رو دوست داره نباید اون قدر بهش نزدیك بشه و بهش فشار بیاره كه راه نفس كشیدنش رو ببنده ، چون ممكنه برای همیشه از دستش بده.
بازی با بادكنك خیلی چیزا رو به بچه یاد میده ... :
بهش یاد میده كه باید بزرگ باشه اما سبك ، تا بتونه بالاتر بره ...
بهش یاد میده كه چیزای دوست داشتنی میتونن توی یه لحظه ، حتی بدون هیچ دلیلی و بدون هیچ مقصری از بین برن، پس نباید زیاد بهشون وابسته بشه ...
- آخرین ویرایش:-
نوشته : امین میرموسوی صدای مشاور : 9092301285 توجه فرایندی است که کودک از طریق آن از حواس خود برای درک دنیای خارج استفاده می کند و متمرکز ساختن توجه یعنی آگاه شدن از یک موضوع و صرف نظر کردن از سایر موارد است. این موضوع مهم است زیرا محرک های بسیار زیادی هر یک از ما را احاطه کرده اند و ما مجبوریم از بین آنها برای انجام کاری تنها روی یکی متمرکز شویم و این کار یعنی "توجه انتخابی" و در حقیقت برای ما بزرگترها می تواند مشکل باشد ، کودکان دیگر جای خود دارند. به نظر می رسد این ما هستیم که باید به کودکان آموزش دهیم که چطور متمرکز کارشان باشند تا حواسشان به جایی پرت نشود ؛ نه این که انتظار داشته باشیم که کودکان بدون حواس پرتی تکالیفشان را انجام دهند. حواس پرتی، ناتوانی در تمرکز قوی روی یک محرک خاص از دیگر مشکلاتی است که اغلب در کودکان دارای مشکل نقص توجه دیده می شود. بررسی های اخیر در مورد اثر فرایندهای توجه بر عملکرد کودکان دارای مشکلات یادگیری ، این حقیقت را روشن کرده است که این کودکان در تکالیفی که مستلزم شناخت بیشتری است ، به ویژه تکالیفی که در آن عوامل منحرف کننده ی توجه وجود دارند، بدترین عملکرد را از خود نشان می دهند و اغلب معلمان آنها را به عنوان افرادی که نسبت به همسالان عادی خود به طور معناداری توجه و دقت کمتری دارند، ارزیابی می کنند . گاه این کودکان در تکالیفی که نیاز به توجه دراز مدت دارد کم توانند. توانایی توجه دراز مدت به تکلیف ، برای دستیابی دانش آموزان به اطلاعات مورد نیاز و تکمیل فعالیت های تحصیلی آنان یک امر ضروری است. وقتی توجه به طور صحیح متمرکز شود، یادگیری به سرعت جریان می یابد. از آنجا که توجه در فرایند یادگیری اهمیت ویژه دارد، باید انتظار داشت که دانش آموز پیش از این که یاد بگیرد، بر تکلیف توجه کند. اما این توجه چند شکل دارد : توجه متمرکز : که توانایی پاسخ دهی مستقیم و دقیق به محرک های مشخص و ویژه بینایی و شنوایی یا لامسه است. توجه مداوم: این نوع توجه ، بیانگر توانایی ادامه دادن پاسخ پایدار و ثابت در طی یک تکلیف پیوسته و مکرر است. توجه انتخابی: به ظرفیت نگهداری و ابقاء یک مجموعه رفتاری یا شناختی در مواجهه با محرک های حواس پرتی اشاره دارد. بنابراین تمرین در مورد تقویت این بخش از مکانیسم توجه « رهایی از حواس پرتی» را در خود جای می دهد. توجه تناوبی: این مورد به انعطاف پذیری روانی اشاره دارد و به فرد اجازه می دهد که تمرکز توجه خود را در بین تکالیف تغییر دهد. که نیازهای شناختی متفاوتی دارند. توجه تقسیم شده: که از بالاترین سطح توجه است و به توانای پاسخدهی همزمان به تکالیف چندگانه یا خواسته های کاری چندگانه می پردازد. اما با همه این ها مهم ترین ویژگی در توجه ، انتخابی بودن محرک های مورد توجه است، و هر چه ما با محرک های متعددی مواجه شویم به ناچار روی تعداد محدودی می توان متمرکز شد. این موضوع در مورد پاسخ کودکان به محرک های آموزشی ارتباط دارد. با صرف نظر از توجه تقسیم شده که به عنوان بالاترین سطح توجه در نظر گرفته می شود می توان فرایندهای درمانی در مورد کودکان بیش فعال و کم توجه از نوع عمدتا کم توجه را به سویی پیش برد که تا مرحله توجه تناوبی تقویت شوند به ویژه با توجه به سابقه ای که در درمان و آموزش کودکان کم توجه داشته ام به نظر می رسد کار روی توجه متمرکز، توجه مداوم و توجه انتخابی، بهترین هدف درمان باشد که امروزه با بهره گیری از تکنولوژی روز می توان عملکرد یادگیری کودکان را در این زمینه تقویت کرد و مدتی است با کار روی این سه بخش از توجه با طرح ریزی های درمانی خاص خود، توانسته ام دقت و تمرکز کودکان را ارتقا دهم. امید است برنامه های آموزش و پرورش در مدارس به سمتی پیش رود که دانش آموزان نیازمند در طول روز بتوانند در کنار برنامه های درسی به برنامه های اثربخش در این زمینه بپردازند. هر گونه استفاده از مطالب این وبلاگ منوط به اجازه وبلاگ نویس می باشد. و با درج مشخصات و منبع( وبلاگ) و لینک به وبلاگ بلامانع است.
- آخرین ویرایش:شنبه 22 بهمن 1390
- برچسب ها:کم توجهی ،
پژوهش های جدید نشان می دهد فقدان توجه نسبت به بیش فعالی مهم ترین شاخصی است که به فرایند تحصیل کودک لطمه می زند. می دانیم که وقتی مدرسه به ما( منظور مشاوران و روانشناسان) می گوید کودکی بیش فعال است ، صرفا اصطلاح بیش فعالی ذهن مارا مشغول نمی کند، بلکه ممکن است با سه گونه رو برو باشیم، سه گونه بیش فعالی عبارتند از : 1.مشکل بیش فعالی از نوع رفتارهای کودکی که بیشتر مواقع بیش فعال- تکانشی است. 2. بیش فعالی از نوع رفتارهای کودکی که غالبا کم توجه است.3 و بیش فعالی از نوع رفتارهای کودکی که هم (بیش فعال) است و هم کم توجه. تشخیص این که کودک شاید صرفا نسبت به همسالانش پر جنب و جوش است ولی نه الزاما بیش فعال،که با مداخله های غیر دارویی ، بررسی خانواده، شیوه آموزش معلمی که گفته کودک بیش فعال است و توانایی او در مدیریت کلاس ( که به نظر من نکته مهمی است)! و بررسی سایر احتمالات قابل پی گیری است. اما در این بحث صرفا به کودکانی می پردازیم که مشکل آنها از نوع غالبا کم توجه است که دامنه تمرکز کمتری دارند، حواسشان مرتب با محرک های پیرامون منحرف می شود، این محرک ها می توانند دیداری و شنیداری باشند در نتیجه به جزئیات لازم در تکالیف درسی شان توجه نمی کنند و لذا اشتباه در یادگیری هم دارند که به نظر می رسد از روی بی دقتی است. پژوهشگرانی که طی بیست سال ( دو دهه) در دانشگاه مونترال بر روی گزارش والدین و معلمان کار کردند، متوجه شدند تنها سی درصد از کودکانی که علایم فقدان توجه را داشتند تحصیلات متوسطه را به پایان رساندند در مقایسه با 89 درصد از کودکانی که صرفا علایم بیش فعالی داشتند. آنچه بنده به عنوان مشاور درمانگر اختلالات یادگیری در مقطع ابتدایی متوجه شدم و در بسط نتیجه تحقیق فوق می توانم متذکر شوم این است که در محیط آموزشی رفتارهای کودکان پر انرژی و پر تحرک( بیش فعال) بیشتر به چشم می آیند و بیشتر به عنوان رفتارهای مخل مشاهده و ثبت می گردد گاه این کودکان از هوش بالا و تمرکز خوبی هم برخوردارند و حال اگر معلم تجربه و شناخت کافی نداشته باشد یا متوجه کودکی که مشکل فقدان تمرکز دارد، نمی شود یا خیلی دیر متوجه علایم چنین کودکی می گردد و لذا فرایند درمان و تقویت یادگیری و یادسپاری در چنین کودکانی به ازای هر سال که به کلاس بالاتری می روند دشوارتر می گردد و این جاست که در تایید تحقیق فوق کودک ممکن است حتی از تحصیل بازبماند. شاید تمرکز یا دقت را خیلی راحت از نظر بگذرانیم اما بد نیست بدانیم که آنچه در مغز ما به عنوان "فرایند توجه" مطرح است عبارتست از : مجموعه عملیات پیچیده ذهنی که شامل تمرکز کردن بر هدف یا درگیر شدن با آن ، نگه داشتن یا تحمل کردن و گوش به زنگ بودن در یک زمان طولانی، رمز گردانی ویژگی های محرک و تغییر تمرکز از یک هدف به هدف دیگر. کارکردهای اجرایی و توجه کانون بحث و درمان متخصصان در زمینه درمان کودکان دارای مشکلات یادگیری است چرا که کارکردهای اجرایی شامل بازداری کنترل محرک ها، حافظه کاری( که در حال حاضر آزمونهایی برای تمرین و ارزشیابی آن تهیه شده و در ایران قابل تهیه است)، انعطاف پذیری شناخت، برنامه ریزی و شناخت است. این کارکردهای اجرایی ، خود تنظیمی اند و توانایی کودک را در بازداری، خودتغییری، برنامه ریزی، سازمان دهی، استفاده از حافظه کاری، حل مساله و هدف گذاری برای انجام تکلیف و فعالیت های درسی نشان می دهد. برای روشن تر شدن موضوع مثالی می زنم مشخص شد یکی از کارکردهای اجرایی مغز " بازداری" است، یعنی چه؟ یعنی این کارکرد در حین فعالیت یادگیری کودک منجر به قطع و توقف نگهانی آن فکر یا عملی که کودک درحال انجام است ، می شود. به همین ترتیب کارکرد ها هم می تواند دچار اشکال شود که نوع اختلال در کارکرد می بایست توسط متخصص تشخیص داده شود و درمان موثر آن نیز تجویز شود. این درمان می تواند دارویی، تکنولوزیک و یا با استفاده از بازی و شیوه های متفاوت آموزش باشد که توسط متخصصان در مراکز مشاوره ارائه می گردد. 
- آخرین ویرایش:یکشنبه 9 بهمن 1390
- برچسب ها:کم توجهی ،بیش فعالی ،فقدان تمرکز ،
نوشته : امین میرموسوی باورم نمی شد که دانش آموز کلاس دوم ابتدایی بتواند داستانی را برایم تعریف کند و خلاصه ای از آن را هم بنویسد آن هم از داستان های شاهنامه. هفت خوان رستم با تمام خوان هایی که رستم پشت سر می گذارد گاه در حافظه ما نمی ماند- البته اگر خوانده باشیم! - اما بازگو کردن دست و پا شکسته این اثر توسط یک دانش آموز کلاس دوم من را امیدوار کرد که هنوز هستند در بین اطرافیان ما و خانواده ها، کسانی که به مطالعه اهمیت می دهند. پوریا نوایی از دانش آموزان پایه دوم در پیش دبستان و دبستان غیر دولتی نخبگان علم در تهران، علاوه بر بازگو کردن داستان خلاصه ای از آن را نوشت و برای من ( مشاور مدرسه) آورد. از او خواستم تا خلاصه ی آن را برای همکلاسی های خود بخواند؛ می دانیم که خلاصه کردن کار راحتی نیست و من از این دانش آموز انتظار ارائه خلاصه ی کاملی از داستان را نداشتم. کار او تا همین جا هم قابل تحسین است.اما مطمئن شدم که می توانند کارهای بهتری نیز ارائه دهند و توانایی این را دارند که آموزش های بیشتری ببینند. من در کار آموزش و تربیت معتقدم کسی که مسئولیت آموزش را به ویژه برای دانش آموزان دارد باید تلاش کند تا دست کم بیشتر جلسات کارش برای دانش آموز "به یادماندنی" شود. فکر کنم این بار این اتفاق افتاد. امیدوارم این حرکت باعث شکل گیری انگیزه ای قوی در پوریا و حتی همسالان او شود. اما پا را کمی فراتر هم می گذارم و آموزش مهم تر که اروین یالوم (روانپزشک و روان درمانگر اگزیستانسیال ) به درستی در نوشتار های خود به آن اشاره کرده است این که فرد فردِ ما می بایست بیاموزیم به جای انجام کارهایی که جامعه از ما انتظار دارد، به کارهایی به پردازیم که زندگی مان را غنی و ما را توانگر می سازد و امید است که پوریا و همسالان او در آینده به این درجه از رشد برسند و اتفاقی که امروز افتاد سبب نشود این نگرش شکل بگیرد که من و دیگران (جامعه) صرفا چه انتظاراتی داریم بلکه چه چیزی و چه حرکتی توسط "خودمان" ما را غنی و توانگر می سازد و البته مشوق ها هم خیلی کمک می کنند. پس اصلاح می کنم امروز ما دو نفر با هم رشد را دیدیم و نجربه کردیم. در پایان تصاویری از خلاصه های این دانش آموز را که کمی با عجله نوشته در به نمایش می گذارم می توانستم تایپ شده در سایت قرار بدهم ولی فکر کردم با دست خطِ دانش آموز باشد بهتر است. 
- آخرین ویرایش:چهارشنبه 21 دی 1390
کارگاه آموزشی برای والدین «وابستگی» (تجربه ای سالم یا رابطه ای دست و پاگیر در خانواده!؟) وابستگی ، غالبا در ذهن ها تداعی کننده یک مساله منفی است ؛ اما می تواند تجربه ی سالم و موثری باشد که ممکن است تا کنون به آن فکر نکرده باشیم. تجربه فعالیت بالینی من روی مراجعان( با توجه به سابقه کار مشاوره ای که در مقطع ابتدایی و با والدین بسیاری دارم)، من را با ویژگی هایی آشنا کرد که می تواند در رابطه کودک و خانواده ایجاد وابستگی(منفی یا مثبت) کند. «کارگاه وابستگی» تحت عنوان "تجربه ای سالم یا رابطه ای دست و پاگیر در خانواده"، عنوان برنامه ای طراحی شده به شکل گروهی با ظرفیت محدود به ده نفر است که در مدرسه ی محل کارم در حال برگزاری است و بنابر تجربه های فردی و گروهی از دید شرکت کننده ها تجربه ای مثبتی بوده که اجرای آن توانسته تجربه والدینی آنها را در زمینه فرزندپروری به سمت وابستگی سالم سوق دهد. این کارگاه در حال حاضر قابلیت اجرا در مراکز مهد ، پیش دبستان و دبستان در سطح استان تهران را دارد. جهت هماهنگی در برگزاری و اطلاع از نحوه تشکیل کارگاه با شماره ذیل تماس حاصل فرمایید: 09127951750 و یا شماره صدای مشاور : 9092301285
- آخرین ویرایش:چهارشنبه 7 دی 1390
چاپ مصاحبه اختصاصی فصل نامه رشد «مشاور مدرسه» ، با این جانب امین میرموسوی . شماره 25 پاییز 90 تحت عنوان نگاه مشاوران جوان به مسائل مدرسه با محوریت جایگاه مشاوره در ابتدایی جهت مشاهده متن کامل به آدرس زیر رجوع و فایل پی دی اف را دانلود نمایید : http://www.roshdmag.ir/article-fa-3298.html 
- آخرین ویرایش:سه شنبه 6 دی 1390
ترجمه : امین میرموسوی ScienceDaily (Dec. 12, 2011)
مادران شاغل سلامتی بیشتر و بهتری را نسبت به مادران خانه دار تجربه می کنند.
با توجه به مطالعه ی تازه انتشار یافته انجمن روانشناسی امریکا مادران شاغل شادتر و سالم تر از مادرانی هستند که در طول دوره پیش دبستانی و ابتدایی فرزندان خود خانه دار هستند. مطالعه ای که از سال 1991 در موسسه ملی بهداشت کودکان آغاز شد و مادران از بدو تولد فرزندانشان طی ده سال مورد ارزیابی قرار گرفتند.. یافته های این پژوهش در مجله روانشناسی خانواده انجمن روان شناسی امریکا منتشر گردید.
یافته ها نشان داد که مادرانی که پاره وقت کار می کردند درمقایسه با مادران خانه دار از سلامت بهتر و افسردگی کمتری برخوردار بودند. یافته ها نشان داد که مادران شاغل پاره وقت و مادران خانه دار به یک اندازه درگیر مسائل فرزندان خود می شدند. و حتی مادران شاغل پاره وقت این ویژگی را داشتند که بیشتر از مادرانی که تمام وقت کار می کردند با مسائل تحصیلی و پیشرفت آموزشی فرزندان شان ارتباط داشتند. به علاوه مادران مشغول به کار پاره وقت حساسیت بیشتری را نسبت به فرزند پیش دبستانی و دبستانی خود نشان می دادند وبیشتر سعی می کردند فرصت های یادگیری را فراهم آورند نسبت به مادرانی که تمام وقت کار می کردند و یا خانه دار بودند
به نظر می رسد کار پاره وقت مادران نه تنها می تواند کمک زیادی به قدرت رفاه خانواده ها کند، بلکه از این که آنها با جامعه گسترده تری ارتباط دارند تصور بهتری از خود به دست می آورد از طرفی فرصت کافی هم برای رسیدگی به مسائل فرزندان خود خواهند داشت.
در ایران هم پژوهش های مشابه صورت گرفته در دهه گذشته موید همین مطلب است به علاوه مشخص شده که شغل پاره وقت مادران حتی بر میل به یادگیری بیشتر و پیشرفت بالاتر در کودکان تاثیر مثبتی می گذارد.
- آخرین ویرایش:یکشنبه 4 دی 1390
آخرین پست ها